vul je zoekterm in en druk op enter om te zoeken

Fransesco

vader van Rob (Zoon, 21 jaar)
Fransesco heeft een vechtscheiding achter de rug. Rob had het daar heel moeilijk mee. Hij heeft depressies, angstaanvallen en last van bedplassen. Rob praat niet makkelijk over zijn gevoelens. Zijn vader wist niet hoe slecht het met hem ging toen Rob een zelfmoordpoging ondernam.

... over iets algemeen

Oké, Rob gaat lopen van elke communicatie, maar uiteindelijk is het gezin een belangrijke steunplek, maar hoe kan je dan die steun bieden? En, ik geloof ook, of ik lees dat ook, dat inderdaad open communicatie belangrijk is, hoe kan je dan iemand ondersteunen als je er niet kan over praten? Ligt het enkel aan Rob omdat hij gaat lopen? Of zijn er toch toegangspoorten, ligt het ook een stuk aan mij of aan ons?

... over emotioneel

En toch ook ja, wat ook heel moeilijk is, is een stukje accepteren dat hij met een bepaalde problematiek zit, en met een bepaalde kwetsbaarheid zit. Ge hebt bepaalde ideeën en dromen en verwachtingen, en omdat hij tot zijn 15 of 16de zo in de lijn van de verwachting gelopen heeft, ja creëert dat altijd maar meer en meer dromen en verwachtingen. En dan zie je dat opeens... [fluit] En dat accepteren is heel moeilijk.

... over

Ja, he. Ik neem het dag per dag, eigenlijk. Ja. Ik probeer hem vooral te laten voelen dat ik hem graag zie en dat ik hem wil steunen. Tegelijkertijd mijn eigen grenzen afbakenen en af en toe zo wel een keer een prikje geven, zo van: “Je hebt de auto gebruikt, hij ligt nu wel heel vuil, ik zou graag hebben dat je hem stofzuigt.”

... over emotioneel

Ik wens dit geen enkel ouder dit toe. Ik kan het mezelf moeilijk voorstellen dat iemand anders dat overleeft. Maar als het over mezelf gaat, dan vind ik dat allemaal heel normaal.

Ik vond dat - ik vond dat verschrikkelijk. Machteloosheid, frustratie… uw kind niet kunnen helpen, ge wordt al voor een voldongen feit gezet, zo van… ah ja want… bij een poging, ja, het is dan wel al gebeurd en ge wist van niets, maar dat is ook een bom in je gezicht, hè.

... over zelfzorg

Wat altijd op de eerste plaats kwam, is dat de kinderen een zo goed mogelijk leven hebben. De zorg voor mezelf hing af van of was deel van de zorg voor het geheel. En daarmee heb ik mezelf wel weggeduwd hé. Het basisgevoel is dat het… euh… nu nog eigenlijk, hoog tijd wordt dat ik voor mezelf zorg.

... over signalen

Maar er was niks aan de hand hé, wij zagen spoken en wat weet ik nog allemaal?

... over

Hij kreeg veel stress van school. Opdrachten, taken, stage… hij zag daar van af. Ik had zo iets van: ‘Dat moet hier gedaan zijn’. Niemand mag nog druk op hem leggen. We hebben dan afspraken met school gemaakt en alles op een lager pitje gezet.

... over suïcide, praten over zelfmoord

Voor de poging...ik durfde daar niet over te beginnen. Hij heeft ook nooit letterlijk gezegd: "Ik wil dood." Ik wilde hem ook niet op ideeën brengen. Dat was misschien fout van mij.

... over

Het was een serieuze poging, hé, met ernstige letsels. Wel, ik had toen niet durven hopen dat we zouden staan waar we nu staan. Hij heeft werk, een lief, allé, hij kan zelfs terug fietsen!

... over omgaan met problemen - kind

Hij leert nu wel technieken om zich af te leiden. Hij gaat dus elke dag wandelen. Met de auto bezig zijn vindt hij ook fijn. Maar hij is gene prater, hé.

Dus hij stelt verhaaltjes op hé, hij probeert zich eruit te praten hé. Hij gaat niet zeggen van: “Ik voel mij angstig of ik voel mij depressief.” Hij zegt van: “Ja, ik kan niet komen, ik ben gevallen.”

... over gezin, partner

Maar hij woont niet graag thuis, zegt hij. Alles herinnert hem aan, ja, negativiteit. De conflicten met mijn ex-vrouw. Maar hij neem haar niets kwalijk. Alles komt bij mij en mijn huidige partner terecht…

`
`
Sluiten